Hoe...

Er zijn verschillende verhalen in omloop over hoe het ontstond. Laat ik me beperken tot wat ik zelf gehoord heb, want ik ben er niet bij geweest.

Op zekere zaterdag, zo'n 20 jaar geleden inmiddels (het kan ook 19 jaar zijn) had Dirk dorst. je weet wel, het was zo'n lekkere zomerse dag waarop je in de namiddag trek krijgt om even de hort op te gaan en een pilsje te halen.

Kortom, Dirk ging bij Tante Pietje binnen (een heel gezellig bruin café bij de haven Van Den Oever). ”Hoi Dirk” zei Dirk, ” lekker weertje hè?” Je zult het geloven of niet, maar er waren twee Dirken in het café, één voor en één achter de bar.
Na een kwartiertje werd het iets drukker en zaten er vier Dirken achter de bar. Dit was de eerste on-officiële Dirkendag.

 

Waarom...

”Dit moeten we volgend jaar maar weer doen”. Om het gemakkelijk te houden werd afgesproken om op dezelfde zaterdag bijelkaar te komen. Dat was de zaterdag voor de Visserij en Flora-feesten in Den Oever (een soort generale repetitie dus). Zodoende was het jaar daarop de eerste officiële Dirkendag een feit.
”Hoort zegt het voort” was het motto en tijdens de eerste bijeenkomst (er waren zo'n 20 Dirken want er wonen verhoudingsgewijs veel Dirken op Wieringen.) bleek dat ze allemaal iets van elkaar weg hadden. Ze lusten graag een pilsje, waren gek op haringen en rookten bijna allemaal sigaar. Verder was hun omvang ook niet het minste (”we zijn niet te dik maar te kort”) en hadden ze stuk voor stuk een uitstekend humeur.

En zo is het gekomen, geloof me of geloof me niet.